(On)rust. Dat kleine beetje...

Na weken van december drukte eindelijk tijd voor stiltetijd. Afgelopen weken geen ruimte gehad. In mijn hoofd niet en in mijn agenda niet.

Geen rust om te bezinnen op 2019.

Daar waar ik normaal het jaar met hernieuwde focus en frisse zin begin, is het nu anders.

Genoeg globale ideeën, plannen en to do’s. Dat wel. Het jaarthema is ‘Verbouwen’. Zowel zakelijk als privé. Dat is me duidelijk. Maar concretisering ontbreekt nog.

Prikkelde onrust in mijn systeem dus.

Hoe heerlijk is het dan om weer even een moment van bezinning te hebben.

Mijn Bijbeltje open te slaan en in ‘Gesprek’ te gaan. In alle rust en stilte.

Het wordt me weer duidelijk. We mogen als mens kijken naar wie ons hart compassievol uitgaat. Vertrouwen dat je voldoende hebt om uit te delen, als je dat kleine beetje dat je hebt, maar in Zijn handen legt. Hij zal het vermenigvuldigen.

We hoeven niet alles te doen.

Zelf te doen. We hoeven niet alles te kunnen. Niet alles te weten. Of te willen. We hoeven niet op alles grip te hebben.

In een maatschappij waarin controle en maakbaarheid de norm is, mogen we gewoon werken vanuit dat beetje wat we hebben.

Je mag als mens je eigen weg gaan. Hoe hobbelig die weg ook is. In vertrouwen. Met dat wat je is toevertrouwd. Je karakter. Je talenten. Je waarden. Bijdragend en verschil makend. En zo het pad bewandelen dat zich voor je ontvouwt.

Leven.

Simpel en ingewikkeld tegelijkertijd.

Scroll naar top
Carin Hobbelman draait op SYS PlatformSYS Platform